Diriliş Bedeni Nasıl Olacak?

GİRİŞ

“Ölüler gerçekten dirilecek mi?” sorusundan hemen sonra başka bir soru gelir: Nasıl bir bedenle? Bu soru yeni değildir. Pavlus 1. Korintliler 15’te doğrudan aynı itirazla karşılaşır: “Ölüler nasıl dirilecek? Nasıl bir bedenle gelecekler?” Pavlus soruyu küçümsemez; fakat insanın bugünkü bedensel sınırlarını geleceğe aynen taşıyarak düşünmesinin yetersiz olduğunu gösterir.

Bir ceset çürür. Yıllar içinde bedenin maddesi toprağa karışır. Bazı insanlar yakılır, bazıları denizde kaybolur, bazı bedenlerden yüzyıllar sonra hiçbir tanınabilir doku kalmaz. O hâlde “aynı beden” nasıl dirilebilir? Yaşlı biri kaç yaşında görünecek? Doğuştan veya sonradan oluşmuş bedensel engeller devam edecek mi? Diriliş bedeninin kanı olacak mı? Yemek yiyecek miyiz? Duvarlardan geçebilecek miyiz?

Kutsal Kitap bu soruların bazısına temel yön verir, bazısına ise hiç cevap vermez. Bu nedenle doğru yöntem, açıklananı açık söylemek ve açıklanmayan ayrıntıları hayal gücüyle doldurmamaktır.

Diriliş bedeninin merkezî metni 1. Korintliler 15:35–58’dir. Buna Filipililer 3:20–21, Romalılar 8:11 ve 23, 1. Yuhanna 3:2 ve dirilmiş İsa Mesih’in İncil anlatılarındaki görünüşü eklenmelidir.

1. KORİNTLİLER 15: BEDENİN DÖRT BÜYÜK DÖNÜŞÜMÜ

1. kori̇ntli̇ler 15’i̇n dört büyük karşitliği Pavlus diriliş bedenini tanımlarken dört karşıtlık kurar (1Ko. 15).

Çürüyebilir olarak ekilir, çürümez olarak dirilir. Şimdiki beden yaşlanır, hastalanır, yaralanır ve ölür. Diriliş bedeni artık bozulma ve ölüm sürecine tabi değildir.

Aşağılanmış olarak ekilir, görkem içinde dirilir. Ölüm insan bedenini güçsüz ve onuru zedelenmiş hâlde mezara götürür. Diriliş bunun karşıtıdır: Tanrı bedenin yaratılış onurunu yüceltilmiş biçimde geri verir.

Güçsüz olarak ekilir, güç içinde dirilir. Ölüm, insan bedeninin en açık güçsüzlüğüdür. Diriliş bedeninde bu ölümcül kırılganlık sona erer.

Doğal beden olarak ekilir, ruhsal beden olarak dirilir. En çok yanlış anlaşılan karşıtlık budur. Pavlus “beden yerine ruh” demiyor; iki kez de sōma, yani “beden” kelimesini kullanıyor.

Bu dört karşıtlığın ortak yönü, bedenin yok edilmesi değil dönüştürülmesidir. Diriliş, bedensizleşme değil bedenin ölümden kurtarılmasıdır.

“ruhsal beden” ne demek? Türkçede “ruhsal beden” ifadesi ilk duyulduğunda çelişkili gelebilir. “Ruhsal” denince maddesiz, görünmez veya hayaletimsi bir şey düşünürüz. Pavlus’un kullandığı sōma pneumatikon ifadesini bu modern çağrışımla okumak yanıltıcıdır.

Aynı mektupta pneumatikos kelimesi “maddesiz” anlamında kullanılmaz. Pavlus “ruhsal insan”, “ruhsal armağanlar”, “ruhsal yiyecek” gibi ifadeler kullanabilir. Sözcük çoğu zaman Kutsal Ruh tarafından belirlenen, yönlendirilen veya Tanrı’nın eskatolojik yaşamına ait olan gerçekliği anlatır.

1. Korintliler 15:44’te karşıtlık “fiziksel beden / fiziksel olmayan ruh” değildir. Sōma psychikon ile sōma pneumatikon karşılaştırılır. İlki Adem’e ait, ölümlü ve şimdiki çağın yaşamına uygun bedendir; ikincisi son Adem olan Mesih’le ilişkili ve Kutsal Ruh’un yaşamıyla belirlenen eskatolojik bedendir.

Modern araştırmada burada gerçek bir görüş ayrılığı vardır. Bazı araştırmacılar Pavlus’un gelecekteki bedeni bugünkü etli bedenden farklı bir “pneumatik” maddesellikle düşündüğünü savunurken, başkaları bunun bedensel maddenin terk edilmesi değil niteliğinin ve yönetici ilkesinin dönüşmesi olduğunu ileri sürer. Daniel Mikkelsen’in 1. Korintliler 15 üzerine çalışması bu tartışmayı açıkça özetler ve Pavlus’un eterik/maddesiz bir beden değil, durumu değişmiş, çürümez ve ölümsüz gerçek beden düşündüğü sonucunu savunur.

Bu nedenle “ruhsal beden” ifadesini gerçek bedenin karşıtı değil, ölümlü doğal bedenin dönüştürülmüş hâli olarak okumak daha sağlamdır. “et ve kan tanri’nin egemenli̇ği̇ni̇ mi̇ras alamaz” ne demek? 1. Korintliler 15:50 bazen bedensel dirilişe karşı kullanılır: “Et ve kan Tanrı’nın Egemenliği’ni miras alamaz.” Eğer “et ve kan” maddi beden demekse, Pavlus sanki fiziksel bedenin gelecekte yeri olmadığını söylüyor gibi görünebilir.

Fakat ayetin ikinci yarısı Pavlus’un anlamını açıklar: “çürüyen, çürümezliği miras alamaz.” Sorun fiziksel varlık olmak değil, çürüyebilir ve ölümlü durumda olmaktır. Aynı paragrafta Pavlus “hepimiz değiştirileceğiz” der; ölülerin “çürümez olarak dirileceğini” ve ölümlü olanın ölümsüzlüğü giyeceğini söyler. Çözüm bedenin atılması değil, bedenin değişmesidir.

Bu yüzden “et ve kan” ifadesini “Tanrı maddi bedeni reddeder” şeklinde okumak, paragrafın yönünü tersine çevirir. Pavlus’un sorusu zaten “nasıl bir bedenle gelecekler?”dir ve cevabı yeni bir bedensel varoluştur.

Buradan “diriliş bedeninde kelimenin biyolojik anlamıyla kesinlikle hiç kan olmayacak” sonucunu çıkarmak da gereksizdir. Luka 24’te İsa “et ve kemikler” ifadesini kullanır; fakat bu ayrıntıdan gelecekteki insan fizyolojisinin dolaşım sistemini kurmak Kutsal Kitap’ın verdiğinden fazlasını söylemek olur.

AYNI BEDEN, GERÇEK DÖNÜŞÜM

Tohum benzetmesi̇ ne anlatiyor? Pavlus ölü beden ile diriliş bedeni arasındaki ilişkiyi tohum benzetmesiyle açıklar. Ekilen şey ölmeden yeni yaşam ortaya çıkmaz; ekilen tohum ile ortaya çıkan bitki arasında hem süreklilik hem büyük görünüm farkı vardır.

Bu benzetme iki aşırı görüşü düzeltir. Birinci aşırılık, “diriliş bedeni şimdiki bedenin tamamen aynısı olacak; yalnız tekrar çalışacak” görüşüdür. Tohumdan çıkan bitki, tohumun yalnız yeniden canlandırılmış görüntüsü değildir. Gerçek dönüşüm vardır.

İkinci aşırılık, “Tanrı eski bedenle hiçbir bağlantısı olmayan tamamen farklı bir beden yaratacak” görüşüdür. Pavlus tohum ile Tanrı’nın ona verdiği beden arasında gerçek bir kimlik ve yaratılış sürekliliği varsayar.

Benzetmeyi biyolojik mekanizma olarak aşırı zorlamamak gerekir. Pavlus atom transferi teorisi öğretmiyor. Ana nokta Tanrı’nın ölüm yoluyla beklenmedik derecede daha görkemli bir bedensel yaşam ortaya çıkarabilmesidir.

Diriliş hem aynılık hem yenilik içerir. “ayni beden” demek ayni atomlar mi demek? Klasik Hristiyan teolojisi bu soruyu yüzyıllardır tartışmıştır. Bir beden öldükten sonra maddesi toprağa karışır; bu maddeler bitkilere, hayvanlara veya başka bedenlere katılabilir. Eğer diriliş için yaşam boyunca sahip olduğumuz bütün atomların aynı şekilde geri getirilmesi şartsa, ciddi kimlik soruları ortaya çıkar.

Kutsal Kitap dirilişi atomların envanterinin yeniden kurulması şeklinde tanımlamaz. 1. Korintliler 15 süreklilik konusunda ısrar ederken aynı anda niteliksel dönüşümü vurgular.

Westminster İman Açıklaması “aynı bedenler, başka bedenler değil” derken kişinin bedensel kimliğini korumak ister. Bu cümle tarih boyunca “bütün ve yalnız aynı atomlar geri gelecek” diye tek bir felsefi teoriye zorunlu olarak bağlanmamıştır. Erken modern Hristiyan düşünürlerin bile “aynı beden”in maddi kimliğinin nasıl anlaşılması gerektiği konusunda farklı modeller geliştirdiği bilinmektedir. Reform açısından gerekli olan asgari sonuç şudur: Dirilen beden sizin bedeninizdir; dirilen kişi sizin yerinize yaratılmış başka biri değildir. Tanrı’nın bu sürekliliği hangi maddi mekanizmayla sağladığını Kutsal Kitap açıklamaz.

MESİH’İN GÖRKEMLİ BEDENİ BİZİM MODELİMİZ

Fi̇li̇pi̇li̇ler 3:21 — mesi̇h’i̇n bedeni̇ bi̇zi̇m modeli̇mi̇z mi̇? Evet. Filipililer 3:20–21 imanlının vatandaşlığının gökte olduğunu ve oradan Kurtarıcı İsa Mesih’i beklediğini söyler. Mesih, “düşkün bedenimizi kendi yüce bedenine benzer hâle getirecektir.”

Bu ayet çok önemlidir çünkü diriliş bedenini spekülatif insan hayaline değil, dirilmiş ve yüceltilmiş İsa Mesih’e bağlar. Benzerlik özdeşlik değildir. İmanlılar ilahi olmayacak, Mesih’in eşsiz Tanrı-insan kimliğini paylaşmayacaktır. Fakat O’nun yüceltilmiş insanlığının biçimine uygun hâle gelecektir.

1. Yuhanna 3:2 de “ne olacağımız henüz bize gösterilmedi; ama Mesih göründüğünde O’na benzer olacağımızı biliyoruz” der. Bu cümle aynı anda hem bilgi hem sınır verir: Mesih’e benzerlik kesindir; ayrıntıların tamamı açıklanmamıştır.

Bu nedenle dirilmiş İsa’nın İncil’deki bedensel özellikleri, gelecekteki bedenimiz hakkında önemli fakat dikkatle kullanılması gereken bir pencere sağlar. Di̇ri̇lmi̇ş i̇sa mesi̇h gerçek bedene sahi̇p mi̇ydi̇? Luka 24 bu konuda özellikle açıktır. Öğrenciler İsa’yı görünce bir ruh gördüklerini sanır. İsa ellerini ve ayaklarını gösterir, kendisine dokunmalarını ister ve “bir ruhta bende gördüğünüz gibi et ve kemik yoktur” der. Ardından onların önünde balık yer (Luk. 24).

Yuhanna 20’de de İsa yaralarını gösterir; Tomas’a ellerine ve böğrüne bakmasını söyler (Yu. 20). Bu sahnelerin amacı İsa’nın yalnız ruhunun yaşadığını veya öğrencilerin görsel bir hayalet deneyimlediğini reddetmektir.

Dirilen kişi çarmıha gerilen aynı İsa’dır. Mezar boş kalır; bedenin tarihsel kimliği korunur.

Bu, gelecekteki diriliş bedenimizin de gerçek bedensel varoluş olacağına güçlü temel sağlar. Filipililer 3:21 zaten bedenimizin Mesih’in görkemli bedenine benzer hâle getirileceğini söyler.

Di̇ri̇lmi̇ş i̇sa’nin bedeni̇ ayni zamanda dönüşmüş müydü? Evet. İncil anlatıları süreklilik kadar değişimi de gösterir. İsa gerçek bedene sahiptir ve dokunulabilir; buna rağmen diriliş sonrası yaşamı normal ölümlü yaşamın basit devamı değildir.

Emmaus yolunda öğrenciler O’nu hemen tanımaz; Mecdelli Meryem başlangıçta O’nu bahçıvan sanır. İsa kapıları kapalı bir odada öğrencilerin ortasında belirir. Daha sonra göğe yükselir.

Bu anlatıları “diriliş bedenlerinin fizik yasalarını tam olarak şöyle ihlal edeceği” şeklinde teknik listeye çevirmemek gerekir. Örneğin Yuhanna 20 kapıların kilitli olduğunu söyler ve İsa’nın onların ortasında durduğunu anlatır; fakat “bedeni moleküler olarak duvardan geçti” açıklamasını vermez. Tanrısal mucize, ani görünme veya yüceltilmiş bedenin kapasitesi gibi seçenekler hakkında metin teknik ayrım yapmaz.

Güvenli sonuç daha ölçülüdür: İsa’nın bedeni gerçek ve aynı bedendir; fakat ölüm öncesi ölümlü beden durumuyla sınırlı değildir. İsa’nin yaralari bi̇zi̇m bedenleri̇mi̇z hakkinda ne söyler? Dirilmiş İsa ellerindeki ve böğründeki çarmıh izlerini taşır. Bu durum, bedenin yüceltilmesinin tarihsel kimliği silmediğini gösteren güçlü bir örnektir.

Fakat buradan her yara izinin veya her bedensel hasarın yeni yaratılışta aynen kalacağı sonucunu çıkaramayız. İsa’nın yaraları kurtuluş tarihindeki eşsiz işinin işaretleridir. Onların teolojik işlevi sıradan bir ameliyat izi veya travmatik yaralanmayla aynı değildir.

Bu nedenle “dirilişte bütün yara izlerimiz korunacak” veya “hiçbir yara izi olmayacak” diye kesin konuşmak doğru değildir. Kutsal Kitap’ın daha açık vaadi bedenin “görkemli”, “güçlü”, “çürümez” ve Mesih’in bedenine benzer olacağıdır. İsa’nın yaraları sürekliliğin yok olmadığını gösterir; bütün bireysel bedensel ayrıntıların geleceğini açıklayan katalog değildir.

BEDENDE NE DEĞİŞECEK, NEYİ BİLMİYORUZ?

Hastalik, yaşlanma ve bedensel zayiflik devam edecek mi̇? Pavlus’un dili bu konuda güçlü sonuç verir. Çürümezlik ve ölümsüzlük, bedenin ölümcül bozulmaya artık tabi olmayacağı anlamına gelir. Vahiy 21 ölümün ve acının sona erdiğini söyler. Bu nedenle yeni yaratılışta bugünkü hastalık, ölümcül yaşlanma ve bedenin çürümeye giden zayıflığının devam edeceğini düşünmek için Kutsal Kitap temeli yoktur.

Bu, diriliş bedenini bugünkü sağlık ve güzellik ideallerimize göre hayal etme izni vermez. Kutsal Kitap “herkes yirmi beş yaşında görünecek”, “herkes aynı boyda olacak” veya “kusursuz beden şu estetik ölçülere sahip olacak” demez.

“Görkem” modern beden kültürünün güzellik standardı değildir. Tanrı’nın yaratılış amacına uygun, günah ve ölümün bozucu egemenliğinden kurtarılmış insan bedenidir.

Dolayısıyla kesin olan şey ölümcül bozulmanın sona ermesidir; estetik ayrıntılar değil. Engelli̇li̇kler di̇ri̇li̇şte devam edecek mi̇? Bu soru hem teolojik hem pastoral olarak hassastır. Hristiyanlar bazen iyi niyetle “cennette hiçbir engellilik olmayacak” derken engelli insanların bu dünyadaki kimliklerini yalnız “bozukluk” üzerinden tanımlayabilir. Tersi yönde, bütün mevcut bedensel durumların aynen sonsuza taşınacağını söylemek de 1. Korintliler 15’in dönüşüm dilini yeterince hesaba katmayabilir.

Kutsal Kitap bu soruyu modern “engellilik” kategorileriyle doğrudan cevaplamaz. Açık söylediği şey, bedenin çürümez, güçlü ve görkemli hâle getirileceğidir; ölüm, acı ve yıkıcı bozulma sona erecektir.

Bundan hareketle hastalık veya bedensel durumun acı, ölüm ve işlev kaybı oluşturan yönlerinin Tanrı’nın yeni yaratılışında egemen olmayacağını güçlü biçimde söyleyebiliriz. Fakat bir kişinin görünüşünün, beden tarihinin veya bugün kimliğinin parçası saydığı özelliklerin tam olarak nasıl dönüşeceğini bilmiyoruz.

İsa’nın dirilmiş bedeninde yaraların tarihsel kimlik işareti olarak kalması, yüceltilmiş bedenin geçmişi silmiş steril bir beden olmadığını da hatırlatır. Bu konuda en güvenli pastoral dil, “Tanrı seni başka birine çevirecek” değil, “Tanrı seni bütünlüğe kavuşturacak ve ölümün bozucu gücünden özgürleştirecek” dilidir.

Kaç yaşinda görüneceği̇z? Kutsal Kitap söylemiyor. Çocuk yaşta ölen birinin dirilişte çocuk görünümünde mi, yetişkin görünümünde mi olacağı; çok yaşlı birinin genç mi görüneceği; bedenin hangi yaş aşamasının “ideal” sayılacağı açıklanmamıştır.

Tarih boyunca teologlar bu konuda çeşitli tahminlerde bulunmuştur. Bazıları Mesih’in yeryüzündeki olgun yaşını ideal yaş saymış, bazıları bütün insanların tam gelişmiş bedenle dirileceğini düşünmüştür. Bunlar vahyedilmiş gerçek değil teolojik spekülasyondur.

1. Korintliler 15’in bize verdiği kategori yaş değil, çürümezliktir. Beden gençlik dönemine dondurulmuş olduğu için değil, artık ölüme doğru yaşlanmadığı için ölümsüzdür.

Bu yüzden yas yaşayan bir aileye “çocuğunuz şu yaşta görünecek” veya “anneniz genç hâliyle olacak” diye kesin sahne çizmek doğru değildir. Ci̇nsi̇yet ve ki̇şi̇sel ki̇mli̇k korunacak mi? İsa Matta 22’de dirilişte insanların evlenmeyeceğini ve evlendirilmeyeceğini söyler; fakat insanların cinsiyetsiz varlıklara dönüşeceğini söylemez. “Melekler gibi” ifadesi evlilik düzeni bağlamındadır, ontolojik tür değişimi değildir.

Dirilmiş İsa erkek kimliğini ve tarihsel kişiliğini kaybetmez. Kutsal Kitap yeni yaratılışta kişinin tarihsel kimliğinin silindiğini öğretmez.

Bununla birlikte diriliş bedeninin cinsel üreme, hormon sistemi veya biyolojik cinsiyetin bütün işlevleri hakkında ayrıntı verilmez. Evliliğin sona ermesi, üremenin yeni yaratılışta nasıl bir rolü olacağı konusunda önemli bir sınır koyar; fakat bundan insan bedeninin bütün cinsiyet farklılıklarının yok olacağı sonucunu çıkarmak doğru değildir. Bu konuda gereken şey spekülasyon değil ölçülülüktür: kişisel kimlik korunur; evlilik düzeni değişir; biyolojik ayrıntıları bilmiyoruz.

DİRİLİŞ BEDENİNİN İŞLEVLERİ HAKKINDA NE KADAR KONUŞABİLİRİZ?

Yemek yi̇yecek mi̇yi̇z? Dirilmiş İsa yemek yiyebilmiştir. Luka 24’te balık yer; Elçilerin İşleri 10:41’de Petrus dirilişten sonra İsa’yla yiyip içtiklerini söyler.

Bu veri, diriliş bedeninin gerçek bedensel yaşama uygun olduğunu gösterir. Fakat İsa’nın yemek yemesi “diriliş bedeninin metabolik olarak yaşamak için kalorilere ihtiyacı vardır” sonucunu kanıtlamaz. Sahnenin ana amacı O’nun hayalet olmadığını göstermektir.

Yeni yaratılış imgelerinde ziyafet ve yaşam ağacı gibi yemek dili de bulunur. Bunları bütünüyle mecazlaştırmak gerekmez; fakat geleceğin biyokimyasını bu imgelerden çıkarmak da doğru değildir.

Güvenli sonuç şudur: diriliş bedeni fiziksel yaratılışla gerçek ilişki içinde olacaktır. Hristiyan geleceği bedensiz, maddesiz bir bilinç alanı değildir.

Uykuya, di̇nlenmeye veya enerji̇ye i̇hti̇yaç duyacak miyiz? Kutsal Kitap ayrıntı vermiyor. “Güç içinde dirilmek” yorgunluğun bugünkü biçimiyle olmayacağını düşündürebilir; “artık gece olmayacak” ifadesi de Vahiy’in yeni yaratılış görüntüsünde farklı bir yaşam düzenine işaret eder. Fakat bunlardan fizyolojik uyku ihtiyacının kesin olarak bulunmadığı sonucuna geçemeyiz.

Aynı şekilde “ölümsüz beden enerjiye hiç ihtiyaç duymaz” gibi modern biyoloji kategorileriyle hüküm vermek Kutsal Kitap’ın ötesine geçer. Diriliş bedeninin Tanrı’ya bağımlı yaratılmış beden olmaya devam edeceğini unutmamak gerekir. Ölümsüzlük, bağımsız ve kendi kendine var olan ilahi yaşam anlamına gelmez. Tanrı yaşamı sürdürür.

Kutsal Kitap’ın ilgisi bedenin metabolizma şemasından çok, ölümün ve çürümenin sona ermesi üzerindedir. Di̇ri̇li̇ş bedeni̇ “süper kahraman bedeni̇” gi̇bi̇ mi̇? Kutsal Kitap’ın “güç içinde dirilir” sözünü modern fantastik güç listesine çevirmek kolaydır. Uçmak, duvarlardan geçmek, ışınlanmak, fiziksel olarak zarar görmemek gibi özellikler popüler vaazlarda veya kitaplarda bazen kesin biçimde sıralanır.

Metin bu ayrıntıları vermiyor. Dirilmiş İsa’nın olağanüstü görünüşleri vardır; fakat İsa yalnız yüceltilmiş insan değil, aynı zamanda Tanrı Oğlu’dur. O’nun her mucizevi eylemini gelecekte bütün insanların standart biyolojik yeteneği saymak güvenli değildir.

Filipililer 3:21 bize gerçek benzerlik vaat eder; bu yüzden ölüm ve çürümeye karşı zafer, bedenin görkemi ve gücü konusunda Mesih modeldir. Fakat İncil’deki her olaydan “gelecekte şu fiziksel yetenek bizde de olacak” listesi çıkarmak metni aşar. Kutsal Kitap’ın verdiği umut zaten yeterince büyüktür: ölüm artık bedene hükmetmeyecektir.

KİMLER NASIL DÖNÜŞECEK?

Yaşayan i̇manlilarin bedeni̇ne ne olacak? Pavlus yalnız mezardaki ölülerden söz etmez. 1. Korintliler 15:51–52’de “hepimiz ölmeyeceğiz, ama hepimiz değiştirileceğiz” der. Mesih döndüğünde hayatta olan imanlıların ölmeden dönüşüme uğrayacağını anlatır.

1. Selanikliler 4 de o sırada hayatta olanların dirilmiş imanlılarla birlikte Rab’bi karşılayacağını söyler.

Bu önemli bir noktadır. Diriliş bedeninin özü mezardan çıkma mekanizmasına bağlı değildir. Ölüler dirilir, yaşayanlar değişir; iki grup da Mesih’in görkemine uygun ölümsüz bedenli yaşama kavuşur.

Bu nedenle Pavlus’un ana kategorisi dönüşümdür: “Bu çürüyen beden çürümezliği, bu ölümlü beden ölümsüzlüğü giymelidir.” Tanrı’nın amacı bütün halkını aynı eskatolojik yaşam durumuna getirmektir. Adalletsi̇zleri̇n di̇ri̇li̇ş bedeni̇ de ölümsüz mü olacak? Kutsal Kitap hem doğruların hem kötülerinin dirileceğini açıkça öğretir, fakat 1. Korintliler 15’in görkem, güç ve Mesih’e benzeme dili özellikle Mesih’e ait olanların dirilişi hakkındadır.

Westminster 32, adaletsizlerin bedenlerinin Mesih’in gücüyle “onursuzluğa”, doğruların bedenlerinin ise O’nun Ruhu aracılığıyla “onura” diriltileceğini söyler. Bu nedenle kurtarıcı yüceltilme ile yalnızca yargı için bedensel dirilme aynı şey değildir. Her iki grup da gerçek dirilişe çıkar; fakat dirilişin sonucu ve niteliği aynı değildir.

Kötülerin nihai beden durumunun fizyolojik ayrıntıları Kutsal Kitap’ta açıklanmaz. Bu dosyanın “çürümez, görkemli, güçlü, Mesih’e benzer beden” dili kurtarılmışların diriliş umudunu anlatır.

Di̇ri̇li̇ş bedeni̇nde günah olacak mi? Hayır. Mesih’e ait olanların yüceltilmesi yalnız fiziksel çürümeden kurtuluş değildir; kurtuluşun tamamlanmasıdır.

1. Korintliler 15’in Adam–Mesih karşıtlığı yalnız biyolojik ölüm sorununu değil, günah ve ölüm egemenliği altındaki insanlığı ele alır. İmanlı “göksel olanın suretini” taşıyacaktır.

Reform kurtuluş öğretisinde ölümde doğruların ruhları kutsallıkta yetkinleştirilir; dirilişte bedenleri de Mesih’in görkemli bedenine uygun hâle gelir. Böylece bütün insan günahın varlığından ve ölümün sonucundan kurtulur.

Bu, diriliş bedeninin yalnız güçlü ve sağlıklı süper-beden olduğu anlamına gelmez. En önemli dönüşüm ahlaki ve ilişkisel bütünlüktür: Tanrı’yı sevmeye karşı içsel direnç, günahlı arzu ve bedenin günaha araç oluşu sona erer. Yüceltilmiş beden kutsal insan yaşamının bedeni olacaktır.

DİRİLİŞ BEDENİ NEDEN HIRİSTİYAN UMUDUNUN MERKEZİNDE?

Çünkü Tanrı yalnız “içsel benliğimizi” kurtarmıyor. Yaratıcı olarak yaptığı insanı bütünlüğe kavuşturuyor.

Romalılar 8 yaratılışın kendisinin yozlaşmanın köleliğinden kurtulmasını ve imanlıların “bedenlerinin kurtuluşunu” beklemesini aynı umut içinde anlatır. Bu, kurtuluşun madde karşıtı olmadığını gösterir.

Bedensel diriliş ayrıca ölümün yenilgisinin gerçek anlamını açıklar. Eğer beden mezarda sonsuza dek kalacak ve kurtuluş yalnız ruhun kaçışı olacaksa, ölüm insan bedenini kalıcı olarak parçalamış olur. Pavlus’un zaferi bundan daha büyüktür: ölümlü beden ölümsüzlüğü giyer.

Bu nedenle yeni yaratılışta insan hâlâ bedensel, ilişkisel ve yaratılmış insandır. Kurtuluş insan doğasını ortadan kaldırmaz; onu Mesih’te tamamlar.

REFORM/PROTESTAN SONUÇ

Reform/Protestan teolojide diriliş bedeni iki kelimeyle özetlenebilir: aynı ve dönüştürülmüş. Aynı: Dirilen kişi aynı kişidir. Beden de kişinin gerçek bedensel kimliğiyle süreklidir. Westminster 32 bunu “aynı bedenler, başka bedenler değil” diliyle ifade eder.

Dönüştürülmüş: Şimdiki ölümlü durum aynen devam etmez. Beden çürümez, görkemli, güçlü ve Kutsal Ruh’un eskatolojik yaşamıyla belirlenen “ruhsal beden” hâline gelir.

Mesih’e benzer: Filipililer 3:21 diriliş bedenimizin Mesih’in görkemli bedenine benzer hâle getirileceğini söyler. Gerçek beden: Dirilmiş İsa dokunulabilir, görülür ve yemek yiyebilir. Hristiyan umudu hayaletimsi varoluş değildir.

Ölümsüz: Çürüme ve ölüm egemenliği sona erer. Kutsal: Günahın hem ruh hem beden üzerindeki varlığı tamamıyla ortadan kalkar. Bunların ötesinde yaş, görünüm, metabolizma, yara izleri, fizyolojik ayrıntılar veya olağanüstü fiziksel yetenekler konusunda Kutsal Kitap’ın söylemediği şeyleri kesinleştirmemeliyiz.

PASTORAL OLARAK BU NE ANLAMA GELİYOR?

Bedeninden acı çeken bir insan için diriliş öğretisi soyut değildir. Kronik hastalık, yaşlanma, kanser, felç, yaralanma ve bedensel güç kaybı bize bedenin ne kadar kırılgan olduğunu hatırlatır.

Kutsal Kitap bu bedeni değersiz sayıp “nasıl olsa ruh önemlidir” demez. Tam tersine bedenin kurtuluşunu vaat eder.

Bu umut bugünkü bedenimizden nefret etmeyi de teşvik etmez. Şimdiki beden Tanrı’nın yaratısıdır; zayıflığı ve ölümlülüğü nedeniyle aşağılanmış durumda olsa da atılacak bir hata değildir. Dirilişte kurtarılacak olan insan, bugün bu bedende yaşayan aynı kişidir.

Bir mezara verdiğimiz beden de Tanrı için kayıp değildir. Yakılmış, çürümüş veya toprağa karışmış olsa bile kişinin geleceği Tanrı’nın yaratıcı gücüne bağlıdır. Bu nedenle Hristiyan cenazesindeki beden onuru yalnız geçmişe saygı değildir; gelecekteki dirilişe tanıklık eder.

SONUÇ — DİRİLİŞ BEDENİ NASIL OLACAK?

Bütün ayrıntıları bilmiyoruz. Ama Kutsal Kitap temel özellikleri yeterince açık verir.

Diriliş bedeni gerçek beden olacaktır; hayalet veya bedensiz ruh değil. Aynı kişinin bedeni olacaktır; başka bir kopya değil. Fakat bugünkü ölümlü hâlin basitçe geri yüklenmesi de olmayacaktır. Pavlus’un diliyle:

Çürüyebilir olan çürümez olarak dirilecek.
Aşağılanmış olan görkem içinde dirilecek.
Güçsüz olan güç içinde dirilecek.
Doğal beden, ruhsal beden olarak dirilecek.

Filipililer 3:21 bu dönüşümün merkezini gösterir: İsa Mesih bedenimizi kendi görkemli bedenine benzer hâle getirecektir. Bu yüzden diriliş umudu “yeniden eski hâlimize dönmek” değildir. Tanrı’nın amacı daha büyüktür:

Aynı kişi.
Gerçek beden.
Ölümden özgür.
Mesih’e benzer biçimde yüceltilmiş.

Bir sonraki soru bu dönüşümün tarihsel anına yönelir: Mesih’in dönüşünde ne olacak?